شوتی، شغل یا ابزار قاچاق کالا
به ماشین هایی که کالاهای خاص را از بندرهای ایران به مقاصد دیگر بدون مجوزهای قانونی حمل می کنند شوتی می گویند.
شوتی از شغل تا لایه های پنهان آن/ نگاهی بر شوتی سواران؛ ریسک و خطر پذیری بالا
به ماشین هایی که کالاهای خاص را از بندرهای ایران به مقاصد دیگر بدون مجوزهای قانونی حمل می کنند شوتی می گویند.
به گزارش خبر نورآباد؛ این روزها اصطلاح شوتی برای مردم استانهای جنوب غرب و شرق کشور همچون بوشهر (خصوصاً بندر گناوه)، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد (خصوصاً شهر گچساران)، لرستان، فارس، کرمان و سیستان و بلوچستان هم آشنا بوده و هم برایشان دلهرهآور است.
دستمزد های چند میلیونی برای حمل بارهای قاچاق توسط خودروهای سواری موسوم به شوتی، موجب رونق گرفتن این شغل در بسیاری از مناطق جنوبی کشور خصوصا در میان اقشار کم درآمد شده است.
یکی از شیوههای مرسوم حملونقل کالای قاچاق در کشور استفاده از خودروهای شوتی است، خودروهایی که عمدتا حامل کالای قاچاق هستند و به صورت گروهی در نیمههای شب بدون هیچگونه استراحت و توقفی و با سرعت حتی تا ۲۰۰ کیلومتر در ساعت، جادهها را طی کرده تا به مقصد خود برسند. اصطلاحی در بین رانندگان اینگونه ماشینها مرسوم است که یک شوتیسوار وقتی در مبدأ پایش را روی گاز گذاشت فقط و فقط در مقصد ترمز میکند، این امر معمولاً با مخدوش کردن پلاکهای خودرویشان و برای شناسایی نشدن صورت میگیرد.
در چند سال اخیر شاهد جابجایی بار و کالا توسط خودروهای سواری از جمله ؛ پژو ، سمند، زانتیا و … در اقصی نقاط جنوب اعم حوزه غرب فارس هستیم.
ممسنی و رستم هم از این قضیه مستثنی نیستند. ظاهراً این امر توسط مافیایی با برنامه ریزی دقیق بصورت روزانه در مسیر جاده های بوشهر – کوهچنار، شهرستان های ممسنی و رستم، کهگیلویه وبویراحمد، چهار محال بختیاری و سپس اصفهان و تهران انجام می گیرد.
لذا برای روشن شدن ابعاد این موضوع لازم است سوالاتی در این خصوص مطرح شود.
به چه کسانی شوتی میگویند؟
این افراد چقدر درآمد در روز عایدشان می شود؟
اکثرا چه کالاهایی توسط این شوتیها حمل می گردد؟
این مافیای قاچاق که بصورت آشکار در دیدگان همه انجام می گیرد را چه کسانی راهبری میکنند؟
علیرغم گلوگاههای متعدد در استان بوشهر، ممسنی، رستم، سمیرم و … این کالاها چگونه از این گلوگاهها انتقال داده می شوند؟
درست است که بسیاری از شوتی سواران از سر ناچاری و اکثرا بدلیل مشکلات مالی روی به چنین شغلی می آورند اما در این بین چنین کاری معایب بسیاری را به همراه دارد.
برخی از شوتی ها دفاع میکنند با این عنوان که آنها بیکار هستند و از روی اجبار به این کار روی می آورند ولی آیا میتوان به این بهانه، از رفتار زشت برخی از آنها در رانندگی چشم پوشی کرد؟
سرعت بالای خودروهای شوتی در برخی جاده ها، امنیت رانندگان و سرنشین های سایر خودروها و عابرین پیاده را هم به مخاطره انداخته و گاهی زمینه ساز تصادفات مرگباری می شود.
خبرنگار؛ رضا گودرزی
